Kaldırımlar

Gm                                  Em7
Sokaktayım, kimsesiz bir sokak ortasında
      D#               A#            F
Yürüyorum, arkama bakmadan yürüyorum

       Gm                      Em7
Yolumun karanlığa saplanan noktasında
        D#           A#               F
Sanki beni bekleyen bir hayal görüyorum

          Gm                          Em7
Bana düşmez can vermek, yumuşak bir kucakta

           D#        A#             F
Ben, bu kaldırımlarıN emzirdiği çocuğum

Gm                             Em7
Aman, sabah olmasın bu karanlık sokakta
        D#               A#             F
Bu karanlık sokakta bitmesin yolculuğum

        Gm                          D#
Kara gökler kül rengi bulutlarla kapanık

       Cm            A#             F
Evlerin bacasını kolluyor yıldırımlar

          Gm                    D#
İn cin uykuda, yalnız iki yoldaş uyanık

      Cm                A#           F
Biri benim, biri de serseri kaldırımlar

       Gm                  D#
; çilekeş yalnızların annesi

      Cm                A#               F
; içimde yaşamış bir insandır

       Gm                       D#
; duyulur ses, kesilince sesi

       Cm                 A#            F
; içimde kıvrılan bir lisandır (nakarat)
Ne sabahı göreyim, ne sabah görüneyim
Gündüzler size kalsın, verin karanlıkları
Islak bir yorgan gibi sımsıkı bürüneyim
Örtün, üstüme örtün serin karanlıkları
Uzanıverse gövdem taşlara boydan boya
Alsa buz gibi taşlar alnımdan bu ateşi
Dalıp, sokaklar kadar esrarlı bir uykuya
Ölse kaldırımların kara sevdalı eşi
Ben gideyim yol gitsin, ben gideyim yol gitsin
İki yanımdan aksın bir sel gibi fenerler
Tak, tak ayak sesimi aç köpekler işitsin
Yolumun zafer takı, gölgeden taş kemerler